Zomervakantie; “Hoera!” of “Help!”?

Ik vind het altijd grappig om te lezen hoe verschillend vaak berichten van ouders zijn op Facebook over de zomervakantie. De ene ouder post vertederd een bericht over hoe gezegend ze zijn om hun vier kinderen zes weken thuis te hebben (inclusief foto van hun vier engeltjes met een ijsje). Terwijl andere ouders na drie dagen vakantie roepen waar het behangplaksel is en wie het ooit in zijn hoofd heeft gehaald om alle basisscholen zes weken dicht te gooien. Hoe dat bij mij zit? Ik zal eerlijk zijn; de eerste twee weken vind ik heerlijk. Lekker even geen stress om op klokslag halfnegen een fris en gevuld kind op school af te moeten leveren. Lekker veel zwemmen, fietsen en tot ’s avonds laat spelletjes doen. Ijsje hier, frietje daar (het is tenslotte vakantie) en wat soepeler met de beeldscherm regels. Niet doorhebbende dat mijn dochter langzaam verandert in een kruising tussen een diva en een draakje. Want na 2 á 3 weken begint dit mevrouwtje wat veeleisender te worden. Wil dan opeens alleen nog maar eten voor de tv, vóór 22 uur niet gaan slapen en is ze spontaan allergisch geworden voor groenten en aardappelen. En het is te heet om daar dan heel boos om te worden dus denk ik (te) vaak “ach, het is vakantie”. Totdat week 5 aanbreekt en ik een soort Cruella De Vil in huis heb, die mij bij mijn vraag of ze even dat rampgebied op haar kamer op wil ruimen, aankijkt alsof ik niet helemaal goed ben. En dan, wanneer ik uitglijd over een uitgedroogd bolletje klei, verandert mama opeens in Mamzilla. Ik ontplof, zij ontploft en we belanden ieder op onze eigen slaapkamer. Wie dat het langst volhoudt. Ik leg het altijd af, waar zij dan stiekem wel weer blij mee is. We zeggen sorry, geven elkaar een knuffel en ik bedenk die nacht (ja, moeders krijgen vaak geniale plannen ’s nachts) hoe het anders moet. De volgende ochtend laat ik haar dan een mooie tekening maken waarop we dan onze samen bedachte regels schrijven. De kunst daarvan is dat het lijkt alsof ze de regels zelf heeft bedacht. En meestal net iets voor de school weer begint, is alles weer koek en ei. En dan zeggen we “poehee, wat is die vakantie toch snel voorbijgegaan en wat hebben we het leuk gehad!”. En met gemengde gevoelens breng ik haar dan naar school. Want wat is ze weer gegroeid die zomer. Voordat je het weet gaat ze er zelf op uit in de vakantie. Blijf nog maar lekker even klein. Want ooit zal ik die kleine irritante speelgoedjes,  de plakhandjes, appelstroop op de bank en dat lieve stemmetje dat honderd keer per dag roept “mama!” ontzettend gaan missen.

Voor alle ouders met kinderen die zomervakantie hebben; ga genieten, speel met je kinderen, heb lol, rust uit, ontdek en beleef. En probeer enigszins een beetje structuur te houden en een paar basisregels zodat de ‘schade’ beperkt blijft. Ga ik zelf ook proberen, deze vakantie gaat het écht lukken ;)!

Fijne zomer allemaal!

Please follow and like us:
error

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *